พวกเราทำความเข้าใจเกี่ยวกับจีโนมมากน้อยแค่ไหน? การคัดเลือกโดยธรรมชาติคือนักวิจารณ์ที่เหมาะสมที่สุดของวิทยาศาสตร์

นักวิจัยได้สรุปแล้วว่าเพียงแต่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ของจีโนมมนุษย์ประกอบด้วยยีนที่ทำให้โปรตีนที่ร่างกายของเราปรารถนาที่จะเติบโตแล้วก็ทำงานได้ แต่พวกเขาได้ศึกษาว่าประมาณห้าเปอร์เซ็นต์ของจีโนมของผู้คนยังคงอย่างเดิมหรือได้รับการอนุรักษ์และรักษาโดยการกลายพันธุ์และวิวัฒนาการนับไม่ถ้วน

นั่นแสดงให้เห็นว่าจีโนมเพิ่มขึ้นสี่เปอร์เซ็นต์กำลังทำบางสิ่งที่สำคัญมากถึงแม้ว่าเราจะไม่รู้จักชัดเจนว่าอะไรคืออะไร” Adam Siepel นักชีววิทยาด้านคอมพิวเตอร์แล้วก็ศ.จ.ของ CSHL กล่าว

เพื่อจัดการกับปัญหาความเร้นลับของปริมาณร้อยละสี่นักวิทยาศาสตร์ได้ใช้เวลากว่าหนึ่งทศวรรษในการพัฒนาแนวทางการที่มีประสิทธิภาพสำหรับการค้นหาหน้าที่ที่ไม่เหมือนกันในหลายส่วนของจีโนม แล้วก็เพื่อให้เข้าใจถึงสิ่งที่มีผลกระทบต่อจีโนมต่อสิ่งมีชีวิตพวกเขาจะต้องมองหาหลักฐานจาก epigenome epigenome เป็นจักรวาลของสารเคมีที่ยึดติดกับดีเอ็นเอที่มีอิทธิพลต่อแนวทางการแล้วก็เมื่อส่วนของจีโนมถูกใช้โดยเซลล์

การค้นหาแบบอย่างระหว่างสาเหตุต่างๆของ epigenomic ทำให้นักวิทยาศาสตร์สามารถคาดการณ์ได้ในส่วนที่สำคัญของจีโนมรวมทั้งถ้าหากมีการแบ่งภาระหน้าที่ทางชีววิทยาอย่างไรก็ตามประเด็นนี้ไม่มีอะไรมากไปกว่าการพยายามกำหนดความสำคัญของฉากในละครโดยการดูเฉพาะฉากและก็ชุดที่เกี่ยวพัน

ความไม่เที่ยงเกี่ยวกับความสำคัญทางชีวภาพที่แท้จริงของการตรวจวัด epigenomic หลายประเภทเป็นอุปสรรคสำคัญไม่เพียงแต่ แต่สำหรับในการแปลความหมายข้อมูลที่มีอยู่แค่นั้น แม้กระนั้นยังรวมทั้งการตัดสินใจในอนาคตเกี่ยวกับข้อมูลใหม่ๆที่จะเก็บรวบรวมได้ยังไงประเภทแล้วก็สิ่งศูนย์รวมกันไว้” Siepel และ เพื่อนร่วมงานของเขา Brad Gulko ชี้แจงในสิ่งตีพิมพ์ปัจจุบันของNature Genetics

ห้องทดลองของ Siepel ได้ศึกษาและทำการค้นพบแนวทางแก้ปัญหานี้

เพราะฉะนั้นแล็บของฉันรวมทั้งฉันตัดสินใจที่จะมาที่นี้จากมุมที่ไม่เหมือนกัน” Siepel เพิ่ม เราถามคำถามว่า จะทำอย่างไรถ้าเราปลดปล่อยให้วิวัฒนาการทำผลงานสำหรับการบอกเราว่าจีโนมมีความสำคัญมากแค่ไหนรวมทั้ง พวกเราทำความเข้าใจจากชุดข้อมูล epigenomic มากแค่ไหน

นักค้นคว้าได้ใช้ข้อมูลที่ได้รับมาจากพลเมืองมนุษย์สมัยใหม่เพื่อค้นหาหลักฐานการคัดสรรโดยธรรมชาติเมื่อเร็วๆนี้ แล้วพวกเขาเปรียบเทียบจีโนมของมนุษย์และลิงชิมแปนซีเพื่อได้ข้อมูลที่ย้อนกลับไปถึง 5-7 ล้านปีต่อไม่เหมือนกันของผู้คนจากญาติลิงที่ดีของพวกเรา

สิ่งนี้ทำให้เราสามารถเรียงของกราฟได้ว่าการเลือกสรรโดยธรรมชาติในขณะดังกล่าวคืออะไร” Siepel กล่าว

ผลที่ได้คือแนวทางสำหรับเพื่อการวิจัยในอนาคต Siepel และเพื่อนผู้ร่วมการทำงานของเขาได้รวมกลุ่มไซต์ไว้ในจีโนมโดยอาศัยคุณลักษณะของepigenomic รวมทั้งผลปรากฏว่าของแต่ละพื้นที่จะเป็นเยี่ยงไรเพื่อการอยู่รอดของสายพันธุ์ของพวกเราตามประวัติพัฒนาการ คะแนนผลของการค้นหาสำหรับแต่ละคุณลักษณะถูกรวมกันแล้วเพื่อสร้าง แผนที่ผลของการบริหารร่างกาย” หรือแผนที่ FitCons

หากการคัดสรรโดยธรรมชาติมีผลเป็นอย่างมากต่อเว็บไซต์ในจีโนม – การดูแลรักษามันไว้ชั่วช้าช่วงเวลานับไม่ถ้วนแม้ว่าจะมีการกลายพันธุ์และก็วิวัฒนาการก็ตาม – ส่วนนี้ของจีโนมคงจะมีความหมายต่อการมีชีวิตอยู่ นอกจากนี้ถ้าหากการวิเคราะห์ epigenomic เจาะจงพื้นที่อนุรักษ์พวกนี้มากยิ่งกว่าที่จะไม่เป็นที่พิสูจน์แล้วว่าเป็นข้อมูลที่เรียน

Siepel 
หวังว่าเพื่อนฝูงนักค้นคว้าของเขาจะสามารถอ้างอิง FitCons เพื่อช่วยสำหรับการพิจารณาสัญลักษณ์epigenetic หรือชุดของเครื่องหมายที่สามารถพิสูจน์ข้อมูลที่ดีที่สุดสำหรับในการตรวจทานต่อไป

นี่เป็นความพากเพียรที่จะทดลองดูสิ่งที่พวกเราสามารถศึกษาได้ด้วยการพิจารณาข้อมูลวิวัฒนาการควบคู่กับสิ่งที่พวกเรารู้อยู่แล้ว” เขากล่าว

Facebook Comments